Íshellar

Helladjúpin hétu mér auð. Fann ég út að auðveldar kemst maður niður en upp. Tjörnin gaf eins og hún gat en það dugði ei. Tók það mig á, að skilja eitthvað eftir svo þú, gangleri, ættir möguleika líkt og ég hafði. Vona ég að þú komir betur undirbúinn en ég, en eiga skaltu mig sem sessunaut til hvíldar, ef svo er ekki.

Þennan klett kleif ég í von um að ná toppnum. Ráfa um helli með höndum krókloppnum. ... Anda ég hér aftur og íhuga fallið. Að lokum þó ég klöngrast aftur niður fjallið.